୮୦/୨୦ ମହଜୁଦ୍ ଗତିଶୀଳତାର ନିୟମ: ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତେଜରାତି, ପୋଷାକ ବା ଖୁଚୁରା ଦୋକାନରେ ଦୈନିକ ବିକ୍ରିର ପ୍ରାୟ ୮୦% ମାତ୍ର ୨୦% ଶୀଘ୍ର ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ନିତ୍ୟପ୍ରୟୋଜନୀୟ ସାମଗ୍ରୀରୁ ଆସିଥାଏ—ଯଥା ଚାଉଳ, ଡାଲି, ତେଲ, ଚିନି, ସାବୁନ ବା ନିୟମିତ ସୂତା ବସ୍ତ୍ର। ଅପରପକ୍ଷରେ, କମ୍ ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବସାୟର ମୂଲ୍ୟବାନ ଚଳନ୍ତି ପୁଞ୍ଜିକୁ ଅଟକାଇ ରଖେ।
ଅଟକି ରହିଥିବା ଅଚଳ ପୁଞ୍ଜିର ବିପଦ: ୬୦ ରୁ ୯୦ ଦିନରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଥାକରେ ପଡ଼ିରହିଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ହେଉଛି 'ବରଫ ପାଲଟିଥିବା ଟଙ୍କା'। ଏହି ସାମଗ୍ରୀ ଧୂଳି ଜମି ଖରାପ ହୁଏ, ଦୋକାନର ଜାଗା ନଷ୍ଟ କରେ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ମିଆଦ ସରିଯାଇ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି ଘଟାଏ। ଫଳରେ ନିୟମିତ ଗ୍ରାହକ ଚାହୁଁଥିବା ଜରୁରୀ ମାଲ୍ କିଣିବାକୁ ହାତରେ ଟଙ୍କା ରହେନାହିଁ।
ପାଇକାରୀ ରିହାତିର ଭ୍ରମ: ପାଇକାରୀ ବେପାରୀ ପ୍ରାୟତଃ କୁହନ୍ତି: '୧ଟି କାର୍ଟୁନ୍ ବଦଳରେ ୧୦ଟି କାର୍ଟୁନ୍ ନେଲେ ୫% ଅଧିକ ରିହାତି ମିଳିବ।' କିନ୍ତୁ ୧୦ଟି କାର୍ଟୁନ୍ ବିକ୍ରି ହେବାକୁ ଯଦି ଚାରି ମାସ ଲାଗେ, ତେବେ ଅଟକି ରହିଥିବା ଟଙ୍କାର ସୁଧ ସେହି ୫% ରିହାତିଠାରୁ ବହୁତ ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ! ତେଣୁ ସେତିକି ପରିମାଣ କିଣନ୍ତୁ ଯାହା ୧୦ ରୁ ୨୦ ଦିନରେ ବିକ୍ରି ହୋଇପାରିବ।
ପ୍ରଥମେ ଆସିଥିବା ମାଲ୍ ପ୍ରଥମେ ବିକ୍ରି (FIFO) ନିୟମ: ପାଇକାରୀ ବଜାରରୁ ନୂଆ ସାମଗ୍ରୀ ଆସିବା ପରେ ନୂଆ ପ୍ୟାକେଟକୁ ସର୍ବଦା ପୁରୁଣା ମହଜୁଦ୍ ପଛରେ ରଖନ୍ତୁ। ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥିବା ମାଲ୍ ଆଗ ବିକ୍ରି କଲେ ସାମଗ୍ରୀ ସତେଜ ରହେ, ମିଆଦ ପାର ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ ଏବଂ ଆର୍ଦ୍ର ପାଣିପାଗରେ ପ୍ୟାକିଂ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ସାପ୍ତାହିକ ୧୫ ମିନିଟର ଥାକ୍ ଯାଞ୍ଚ: ପ୍ରତି ସୋମବାର ସକାଳେ ଦୋକାନର ସାମଗ୍ରୀ ସମୀକ୍ଷା କରନ୍ତୁ: କେଉଁ ସାମଗ୍ରୀ ଗତ ୧୫ ଦିନରେ ଆଦୌ ବିକ୍ରି ହୋଇନାହିଁ ତାହା ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତୁ। ସାମାନ୍ୟ ରିହାତି ଦେଇ ତାହା ଶୀଘ୍ର ବିକ୍ରି କରି ଟଙ୍କା ଆଦାୟ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ସେହି ଟଙ୍କାକୁ ଅଧିକ ବିକ୍ରି ହେଉଥିବା ସାମଗ୍ରୀରେ ଲଗାନ୍ତୁ।