ସମାଜର ପ୍ରଗତିରେ ମହିଳା ଉଦ୍ୟୋଗୀ: ବୁଟିକ୍, ସିଲେଇ, ବ୍ୟୁଟି ପାର୍ଲର, ତେଜରାତି କାଉଣ୍ଟରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ, କୁଟୀର ଶିଳ୍ପ, ହସ୍ତତନ୍ତ ଏବଂ ଦୁଗ୍ଧ ଚାଷ—ମହିଳାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଉଦ୍ୟୋଗଗୁଡ଼ିକ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ବିହାର ଓ ଓଡ଼ିଶାର ପାରିବାରିକ ସ୍ଥିରତା ଓ ଅର୍ଥନୀତିର ମୁଖ୍ୟ ଆଧାର।
ଆର୍ଥିକ ପରିଚୟ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା: ଅନେକ ଦକ୍ଷ ମହିଳା ଉଦ୍ୟୋଗୀ ସଫଳତାର ସହ ବ୍ୟବସାୟ ଚଳାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ବା ସରକାରୀ ପରିଚୟ ନଥାଏ। ଋଣସେତୁର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ୍ ସହ ଯୋଡ଼ିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନାମରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କ୍ରେଡିଟ୍ ସ୍କୋର (CIBIL) ଗଢ଼ି ତୋଳିବା।
ଏସଏଚଜି ଓ ଜେଏଲଜି ଦଳର ମିଳିତ ଶକ୍ତି: ଯୌଥ ଦାୟିତ୍ୱ ଦଳ (JLG) ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ (SHG) କୌଣସି ବନ୍ଧକ ବିନା ପାରସ୍ପରିକ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ସାମାଜିକ ଭରସା ଉପରେ କାମ କରେ। ନିୟମିତ ଗୋଷ୍ଠୀ ବୈଠକ ଆର୍ଥିକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଶିଖାଏ ଏବଂ ପରସ୍ପରର ବ୍ୟବସାୟିକ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
ଘର ରୋଷେଇ ଘରୁ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଦୋକାନକୁ ଉନ୍ନତି: ବ୍ୟବସାୟ ବଢ଼ାଇବାକୁ କିଛି କୌଶଳ ଦରକାର: ସାମଗ୍ରୀର ସଠିକ୍ ଲାଭ ନିର୍ଣ୍ଣୟ, ଘରୋଇ ଖର୍ଚ୍ଚରୁ ଦୋକାନର କଞ୍ଚାମାଲ ଅଲଗା ରଖିବା, ପାଇକାରୀ ବେପାରୀଙ୍କ ସହ ଦରଦାମ୍ କରି କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ମାଲ୍ କିଣିବା ଏବଂ କାଉଣ୍ଟରରେ ଡିଜିଟାଲ୍ କ୍ୟୁଆର୍ କୋଡ୍ ଲଗାଇବା।
ପିଢ଼ିର ବିକାଶ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ନିରାପତ୍ତା: ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ମହିଳା ଉଦ୍ୟୋଗୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ରୋଜଗାରର ପ୍ରାୟ ୯୦% ପିଲାଙ୍କ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା, ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ, ପରିବାରର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟିକ ସମ୍ପତ୍ତିରେ ପୁନଃନିବେଶ କରନ୍ତି। ମହିଳାଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାବଲମ୍ବନ ସମଗ୍ର ପରିବାରର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ସମୃଦ୍ଧ କରେ।